Convento de Belvís

Ao fondo: O convento de Santa María de Belvís, a imaxe está sacada dende a rúa das Trompas.

Foi fundado no século XV e reedificado no barroco polo arcebispo mexicano Monroy. O que se ve aos arredores é o chamado parque de Belvís que relaciona o recinto histórico coas edificacións do convento e do Seminario menor, constituíndo unha especie de foso natural da cidade medieval.

Cabe dicir que dende a parte máis alta se pode disfrutar das vistas de toda a cidade.

O pasadizo da Quintana

Falando sobre a lenda da sombra do peregrino, contábame Maltraste o outro día que por entre os chanzos das escaleiras da Quintana pódense ver tres curiosos buracos ou respiradoiros, pertencentes ó pasadizo que comunica a zona máis antiga da Catedral co veciño Mosteiro de clausura de San Paio de Antealtares.

Pasadizos soterrados e catedrais: coma nunha boa novela de intriga ;)

Cidade Vella

A sombra do peregrino

Di unha vella lenda que un sacerdote namorou dunha relixiosa do convento de San Paio de Antealtares. Tódalas noites o clérigo ía na busca da súa amada, atravesando un pasadizo segredo soterrado baixo ás escaleiras da Quintana que comunicaba a Catedral co Mosteiro.

Mais chegou o día en que esta situación se fixo insoportable para os dous amantes, que acordaron fuxir xuntos. A cita quedou fixada para medianoite e o sacerdote decidiu ir vestido de peregrino para non chamar a atención de ollos maledicentes.

O home agardou e agardou por ela, pero a moza non acudiu, ninguén soubo nunca o porqué. O clérigo, desesperado, xamais puido renderse á evidencia e dende entón, cada noite, pasadas as 12, sen importar os séculos transcorridos, a súa sombra paciente segue asistindo á cita.

Esta é só a primeira (e a miña favorita) das dúas versións da historia da misteriosa sombra do peregrino. Aquí poderás coñecer a outra.

Facultade de Ciencias da Comunicación [1993-1999]

Sita no campus universitario norte da USC, a facultade é de visita obligada para os amantes da arquitectura contemporánea. Este edificio, o segundo gran proxecto compostelán do arquitecto e premio Pritzker portugués Alvaro Siza Vieira -o primeiro foi o CGAC- é non só un dos maiores orgullos da universidade compostelá, senón un dos máis admirados fitos arquitectónicos da cidade.

Xa finalizada a obra, posteriormente premiada co Secil 2000 de Arquitectura, o arquitecto expresou o seu agradecemento á universidade por "permitirlle ser arquitecto". Con estas palabras facía referencia á gran liberdade que lle foi otorgada durante o deseño e execución do edificio. Siza involucrouse en tódolos aspectos da obra, resolvendo até o útimo detalle do equipamento e do mobiliario.

Estrela de Compostela

Curiosidades rúa do Vilar II

1-2) Tenda de souvenirs ou tamén chamada Fábrica de Paraguas “Crisol”. Aquí atopamos especialmente bisutería, agasaios e curiosas figuras artesanais de personaxes coñecidos do mundo do comic (Tintín, Milú..), da literatura (Castelao), do cine (Humprhey Bogart, Cary Grant, Autrey Hepburn...), da música (the beatles, Jagger…) e un longo etcetera

3) Tenda de camisetas curiosas na que a temática principal é a cultura galega, atópase ao final da rúa e está paralela á praza do Toural.

4-5) Fonte dos cabalos da praza de praterías na que desemboca a rúa do Vilar, é unha fonte de estilo italiano en forma circular e feita en pedra. No seu centro se observan catro cabalos que botan auga polas súas bocas. De entre estes cabalos xorde un pedestal rematado por unha figura feminina que alza o seu brazo coa estrela de Compostela.

Curiosamente, Federico García Lorca inspirouse nesta fonte para escribir o seu poema “Danza da lúa en Santiago”:

"¡Fita aquel branco galán, olla seu transido corpo!/ é a lúa que baila/ na Quintana dos mortos/ Fita seu corpo transido/ negro de somas e lobos/ Nai: a lúa está bailando/ na Quintana dos mortos/ ¿Quén fire potro de pedra na mesma porta do sono?/¡É a lúa, é a lúa!/ na Quintana dos mortos/ ¿Quén fita meus grises vidros cheos de nubes nos seus ollos?/ é a lúa, é a lúa/ na Quintana dos mortos/ Déixame morrer no leito/ soñando con froles d´ouro/ é a lúa, é a lúa/ na Quintana dos mortos/ (...)

Curiosidades rúa do Vilar

Como o prometido é debeda, hoxe tamén paso a comentar unhas fotos de diferentes locais e establecementos da rúa do Vilar.

1-2) A fundación cultural Caixa Galicia: parece mentira que se encargue unha entidade bancaria de difundir a cultura na cidade… pero é o que hai. Esta fundación ofrece de maneira gratuita a posibilidade de contemplar obras de arte. Este mes destaca unha exposición de cadros do famoso pintor impresionista, Joaquin Sorolla. Tamén realizan ciclos de cine bastante interesantes. A foto é do pasado mes de abril, sei que tiña que actualizala pero últimamente me vexo escasa de tempo. Este mes está adicado aos grandes mestres italianos, Fellini, De sica, Rosellini, Visconti….

3) A sede da fundación Gonzalo Torrente Ballester. Esta sede está dotada con biblioteca, auditorio, e acolle actividades vencelladas á literatura e outras manifestacións artísticas, polo que na súas salas tamén se realizan exposicións de carácter temporal.

4) Imaxe lateral do edificio onde se atopaba antigamente a imprenta da coñecida editorial “nós”. O seu fundador, Anxel Casal, foi a figura que máis fixo pola normalización do libro galego antes da guerra civil. Exerceu de alcalde de Santiago en 1936, e pagou coa propia vida o seu compromiso de amor a Galicia.

Zona nova

As dúas primeiras imaxes pertencen á rúa de Alfredo Brañas, na zona nova de Santiago. De día é unha rúa ideal para pasear, facer as compras e quedar cos amigos nos diferentes cafés que se atopan nela.

Pola noite convértese na zona máis concorrida da parte nova da cidade xa que están situadas as discotecas e pubs máis frecuentados polos universitarios e xente xove en xeral, entre eles destaca os pub D3, a discoteca Liberty e o maravilloso club de jazz Dado-dada, o mellor local de música jazz de toda a cidade. (terceira imaxe).

Mordaza

Araña

Pero ésta é das inofensivas.
Ignácio Basallo, Avda de Barcelona.

Avenida de Barcelona

Este proxecto do arquitecto César Coll é unha das miñas zonas favoritas da cidade. O obelisco da esquerda é obra do escultor Ignácio Basallo.

Tras do Pilar, 11

Jesús López Rego deseñou este fermoso edificio á beira da Alameda, unha das primeiras construccións modernistas da cidade, que agora se atopa en pleno proceso de rehabilitación. E agradezamos que, por unha vez, a ningún iluminado se lle ocurreu derrubalo nos 70 para levantar un bloco de edificios de corte estalinista-compostelán (entrañable estilo autóctono).

Sinto envexa dende xa do afortunado que vaia vivir nela.

Quiz

Eu que cría que os bancos eran unha homenaxe a famosa barca de pedra do apóstolo e acabo de ler que se trata dunha homenaxe á dorna galega.

Entón se os bancos son dornas, as marquesinas que son?! Eu digo que xoaniñas xigantes, por ahí din que táboas de surf...admítense as apostas.

Praza Gris...ehr...isto...Roxa Pt. 1

É moi doado facer fotos a lugares tan fermosos como Bonaval; boas ou malas, tanto ten. A cousa e que os sentidos disfrutan de estar nun lugar coma ese e é moi sinxelo escribir algo para acompañar as imaxes.

E logo están eses sitios que non me gustan tanto. E está o polemiquísimo resultado da remodelación da Praza Roxa, punto central do Ensanche.

Odiseia!!! sacarlle unha foto semidecente a unha praza que xa nin roxa é. Buscarlle algun ángulo afortunado.

But let's say something nice: gústame moito esa fonte-fervenza aproveitando a pendente da Costa das Camelias. Sei que é case-unánimemente- odiada, pero entre tanta losa gris e tanta 'tabla de surf'? e tanta barca-banco...é do pouco que me gusta. Coma unha escultura interactiva.
A fervenza mailo banco semicircular que domina o extremo norte da praza.

Mais cousas boas? por suposto. Co bo tempo énchese de terrazas, é un punto estratéxico para citarse cos amigos e hai unha boa historia sobre a orixe do seu nome: disque se chama así por ser o lugar onde adoitaban celebrarse as manifestacións e concentracións comunistas.

Sweet home Conxo

Unha noite de lúns por Conxo. Cada vez que volto o meu querido barrio é coma unha volta o fogar. Non deixedes de visitalo. Fotografías da Praza da Nosa Señora da Mercé e a gardería.

Valle Inclán

Esta escultura do recoñecido e famoso escritor Ramón María del Valle Inclán atópase no paseo dos leóns da alameda de Santiago de Compostela. A estatua está feita en bronce e é obra do escultor César Lombera.

Din que Valle-Inclán se sentaba moitas veces no banco onde agora figura a escultura, para gozar das fermosas vistas a catedral das que poñerei unha imaxe a continuación.

Creo que se trata dunha das estatuas máis fotografiadas de toda a cidade e con razón, ainda que para ésta non se prestase ningún de nós a sentarnos xunto a Valle Inclán...

Un pouco de Euskadi en Santiago

O venres a alameda compostelana vestiuse un pouco dun dos nosos primos do norte, os vascos, alí os santiagueses puideron deleitarse con productos e gastronomía típica de Euskadi.